پایگاه خبری تحلیلی واژه – مجید پالوایه: پس از فتح تهران توسط مشروطهخواهان در سال ۱۲۸۸ و قطعی شدن شکست نیروهای سلطنتطلب، افرادی که نهتنها نقشی در مبارزات نداشتند، بلکه بعضاً از حامیان محمدعلیشاه بودند، ناگهان لباس رزم پوشیدند و خود را در صف پیروزمندان قرار دادند. برخی از آنان حتی فردای پیروزی، تصاویر خود را با لباس نظامی و اسلحه در نشریات منتشر کردند و پیام تبریک دادند. مردم اما این افراد را بهخوبی میشناختند و نامی برایشان برگزیدند؛ مجاهدان روز شنبه.
این روایت تاریخی در دورههای مختلف بارها تکرار شده است؛ جایی که برخی مدیران و مسئولان میکوشند دستاوردهای تلاش دیگران را به نام خود ثبت کنند. به نظر میرسد رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان آذربایجان شرقی نیز این روزها در همین مسیر گام برمیدارد.
سازمان نظام مهندسی ساختمان با بیش از ۴۰ هزار عضو، یکی از بزرگترین و تخصصیترین نهادهای حرفهای کشور است؛ نهادی که باید در ارتقای کیفیت ساختوساز، افزایش ایمنی ساختمانها، توسعه دانش فنی و صیانت از حقوق مهندسان و شهروندان نقشآفرینی کند. با این حال، به نظر میرسد بخشی از فعالیت رسانهای سازمان به جای تمرکز بر عملکرد و دستاوردهای مستقیم خود، بر نتایجی استوار شده که سهم اصلی تحقق آنها متعلق به سایر نهادها و دستگاههاست.
رئیس سازمان بیش از آنکه درباره حل مشکلات جامعه مهندسی، اصلاح فرآیندهای داخلی، ارتقای کیفیت خدمات و افزایش رضایتمندی اعضا سخن بگوید، از افزایش تعداد پروندههای تشکیلشده در سازمان خبر میدهد و آن را به عنوان یکی از موفقیتهای دوره مدیریتی خود معرفی میکند. اما پیش از آنکه چنین آماری در جایگاه دستاورد مدیریتی قرار گیرد، پاسخ به چند پرسش ضروری به نظر میرسد.
آیا افزایش تعداد پروندههای تشکیلشده در سازمان نظام مهندسی، نتیجه عملکرد این سازمان است یا سایر دستگاه ها؟
آیا شهروندان و سازندگان از روی تمایل شخصی برای تشکیل پرونده به سازمان مراجعه میکنند یا این اقدام بخشی از الزامات قانونی فرآیند ساختوساز است؟
در دوره مدیریت فعلی چه اقداماتی برای کاهش بروکراسی اداری، تسریع ارائه خدمات و تسهیل امور مراجعان انجام شده است؟
برای کاهش هزینههای تحمیلی به مردم و افزایش بهرهوری خدمات سازمان چه برنامههایی اجرا شده است؟
برای مقابله با تعارض منافع و ارتقای شفافیت در ساختار سازمان چه اصلاحاتی صورت گرفته است؟
و مهمتر از همه، برای حل مسائل و دغدغههای مهندسان عضو سازمان، همان کسانی که این مسئولیت را به مدیران سازمان سپردهاند، چه اقداماتی انجام شده است؟
همچنین بخشی از اعضای سازمان در محافل حرفهای پرسشها و ابهاماتی درباره برخی هزینهها، نحوه مدیریت منابع و مزایای شخص رئیس سازمان مطرح میکنند. آیا شایسته نیست مدیریت سازمان به جای برجستهسازی آمارهای غیرمؤثر، درباره این موضوعات نیز با شفافیت بیشتری با اعضا سخن بگوید؟ عضویت همزمان رئیس سازمان در هیئت مدیره مجموعه ای دیگر یا ابهام در خصوص میزان دریافتی شخص رئیس سازمان، از جمله پرسشهایی است که نیازمند پاسخ صریح و شفاف است.
موضوع آموزش نیز از جمله حوزههایی است که نیازمند بازنگری جدی است. آموزش باید ابزاری برای ارتقای دانش فنی، افزایش کیفیت ساختوساز و پیشگیری از خطاهای حرفهای باشد، نه صرفاً منبعی برای تأمین درآمد و تحقق اهداف بودجهای.
حادثه ملازینال خود نشانی از نیاز همه ما به آموزش است، رخدادی که هرگز نباید در این شهر تکرار شود؛ جامعه مهندسی انتظار داشت رئیس سازمان با صراحت بیشتری درباره ابعاد فنی موضوع سخن بگوید؛ انتظاری که متأسفانه برآورده نشد. البته باید قدردان مهندسانی بود که بدون توجه به وضعیت مدیریت سازمان در حال تلاش برای ارتقای دانش شخصی و حرفه ای خود هستند.
آقای رئیس برای حضور مؤثر در رسانهها نیازی به مصادره دستاوردهای دیگران نیست. جامعه مهندسی و افکار عمومی، عملکرد مدیران را نه با تعداد اخبار منتشرشده، بلکه با میزان موفقیت آنان در حل مشکلات، اصلاح ساختارها، افزایش شفافیت و دفاع از حقوق اعضا ارزیابی میکنند.
آقای رئیس؛ تاریخ نشان داده است که «مجاهد روز شنبه» شدن شاید برای مدتی در فضای تبلیغاتی کارآمد باشد، اما در نهایت این عملکرد واقعی است که در حافظه افکار عمومی باقی میماند.
و به یاد آوریم سخن صائب تبریزی را:
بر سر خوان نعمت دیگران نشستن آسان است؛
رنج کِشتن و درو کردن هنر میخواهد
انتهای پیام
به شبکههای اجتماعی واژه بپیوندید