پایگاه خبری تحلیلی واژه: در عصر روزی غیر تعطیل که باید فروشگاه مبل پر از بازدید کننده و خریدار باشد میهمان شان هستیم، فروشگاه شهر مبل تهران که سال هاست با مدیریت مینا پورموسی در تبریز فعالیت می کند و یکی از برندهای خوش نام محسوب می شود. مبل هایش را غبار نگرفته اما آنقدر بازار مبلمان در تبریز کساد است که به قول خودش بعد از سال ها ظهرها ناهار را در خانه می خورد. او هم مانند هم صنفی هایش از برگزاری متعدد نمایشگاه مبل در تبریز ناراضی است.
این گفتگوی ما با این کارآفرین صنعت مبلمان است.
در مورد برگزاری نمایشگاه های مبل در تبریز چه نظری دارید؟
ببنید معمولا همه برگزار کنندگان و مجریان دورههای برگزاری نمایشگاه را دیده اند. بر این اساس با توجه به اینکه بازار در شرایط خوبی نیست و رکود به مردم و کاسبان اعمال شده بنابراین باید شرایط را در نظر بگیرم و شرایط کسب و کار ها را مدنظر قرار دهیم و اقدام به برگزاری نمایشگاه کنیم.
رسالت نمایشگاه های دوره ای بر این اساس است که برای تنظیم بازار و تعادل بخشیدن به قیمت ها و جلوگیری از افزایش قیمت ها برگزار می شود. اینکه مشتری ها بتوانند خرید موفق داشته باشند.
موضوع دوم در مورد نمایشگاه ها به نمایش درآوردن تولیدات جدید است که مردم و فعالان صنف ببینند بازار در چه مسیری قرار دارد، چه روندی در بازار حاکم است و تولیدات و تکنولوژی های جدید را همه ببینند. اما متاسفانه دستندرکاران به خاطر سودجویی یک سری افراد این روال را بر هم می زنند. مثلا در تبریز به جای اینکه یک بار در سال نمایشگاه برگزار شود بارها این اتفاق می افتد.
در نمایشگاه تبریز شاهد هستیم که از نقاط مختلف کشور حضور پیدا می کنند و بازار را به قدری اشباع می کنند که تولید کننده بومی با وجود آنکه تولید باکیفیت و با قیمت مناسب می تواند عرضه کند نتواند در بازار عرض اندام کند. این ضربه ای است که با این روند تولید کننده بومی در تبریز می خورد.
ضربه دوم را هم نمایشگاه دارانی می خورند که به طور دائم در این شهر فعالیت می کنند، با توجه به رکود بازار و مشکلات اقتصادی وارد شده به مردم ما که اجاره، حقوق و مالیات می دهیم متضرر می شویم.
در کل کشور نمایشگاه سالانه یکبار برگزار می شود، ولی در تبریز چهاربار، هیچ کس هم جلوی آن را نمی تواند بگیرد چون مجموعه کاملا شخصی است.
استاندارد برگزاری نمایشگاه چگونه است؟
در نمایشگاه تخصصی کلیه اصناف مثل کفش یا مواد غذایی و غیره هیچ کس حق فروش تکی را ندارد، اصلا یکی از رسالت های اصلی نمایشگاه این است که فعالان صنف آن شهر یا جایی دیگر از نمایشگاه بین المللی دیدن کنند و اجناس تولید شده را به صورت انبوه خرید کنند. در نمایشگاه مواد غذایی هیچ شرکتی به شما یک کارتن پفک نمی فروشد چون نمایشگاه محل خرید انبوه است. برای مبل هم باید همینطور باشد. متاسفانه بحث فروش تکی یکبار در یک شهر اتفاق افتاد و به همه جا رسیده و باب شده است. این کار به صنف نمایشگاه داران که دائمی کار می کنند ضرر می زند. یکبار باید جلوی اینکار گرفته شود. من مطمئنم اگر کسی که علم قضیه را دارد و دستندرکار است موضوع را برای مسئولین شفاف کند جلوی آن را خواهند گرفت ولی نه کسی چیزی می گوید و نه کسی چیزی می شنود.
در شهرهای دیگر به ویژه تهران نمایشگاه مبل چطور برگزار می شود؟
نمایشگاه تهران زیرنظر توسعه و تجارت برگزار می شود، برای مجوز ریالی از کسی گرفته نمی شود مجری چون برای مجوز هزینه نکرده خودش بازار مالی ایجاد می کند. غرفه و سازه با قیمت پایین می دهد و گردش مالی مناسب ایجاد می کند.
در شهرهای دیگر اینطور نیست. مجوز را که فروشی نیست به مجری می فروشند و میگویند به ازای هر متر نمایشگاه از مجری پول می گیرند بر این اساس مجری هم با قیمت بالا غرفه اجاره می دهد. در کل برای شرکت کننده در نمایشگاه هر متر چیزی مثلا معادل ۳ میلیون تومان تمام می شود. اگر ۲۰ متر غرفه اجاره کنید می شود ۶۰ میلیون تومان. خب شما الان چقدر باید بفروشید که این ۶۰ میلیون جبران شود؟ باید آن را هم بگذارید روی مبل، بعد از آن حساب پول کارگر و حمل و نقل و اقامت و غیره را در بیاورید، حالا ببینید قیمت تمام شده مبل در نمایشگاه چقدر است.
با این حساب قیمت مبل در نمایشگاه بالاتر است و رقابتی شکل نمی گیرد.
من خودم مبل تولید می کنم ببینید قیمت ما چقدر است قیمت آنها چقدر. در برخی موارد قیمت آنها از ما بیشتر است و مردم از این موضوع اطلاع ندارند. دلیلش هم مشخص است، چون یک زمانی مبل در نمایشگاه ارزان تر بوده، حالا باور عمومی بر این است که قیمت نمایشگاه پایین تر است اما واقعا نیست.
احتمال اینکه از کیفیت کم شود هم وجود دارد؟
به دلیل اینکه نظارت روی کیفیت کار وجود ندارد و فروشنده ای که خودش تولید کننده نیست چند سال بعد در این شهر نخواهد بود از کیفیت کار می زند به جای فوم درجه یک از درجه دو استفاده می کند. یا مثلا چوب های داخلی را متفاوت استفاده می کند، کسی هم متوجه نمی شود، دو سال بعد صدای این کار در می آید و می گویند دو سال نگذشت مبل خراب شد. خریدار هم دستش به جایی بند نیست. ولی تا این قضیه جا بیفتد آدم هایی مثل ما کسب و کارشان از بین رفته است.
با این حساب باز هم معتقدید شرکت کننده در تبریز ضرر می کند؟
بالاخره چون مبلمان یک مورد جذاب برای خانواده ها است مدیریت نمایشگاه قیمت بالاتری برای آن تعیین می کند. اکثر شرکت کننده ها ضرر می کنند ولی یک قمار است. مجری معمولا می گوید اگر این شهر را نیایی شهرهای دیگر را هم به تو نمی دهم. بنابراین برای آنکه شهرهای بهتر را از دست ندهد حتی به قیمت ضرر کردن باز هم در نمایشگاه شرکت می کنند.
شرکت کننده ها اکثرا تولید کننده نیستند، واسطه هستند. چون تولید کننده زمان ندارد در نمایشگاه های دوره ای شرکت کند، جنس را از او می گیرند در نمایشگاه های مختلف شرکت می کنند. قبلا برای شرکت در نمایشگاه تولید کننده ها باید پروانه کسب و تولید ارائه می کردند اما امروز اینها نیست نمایشگاه دار فقط دنبال پول درآوردن است.
اگر آزادی بیان داشته باشیم می توانیم همه اینها را با سند ارائه دهیم.
اتحادیه شما چرا در این مورد سکوت می کند و اعتراضی ندارد؟
برای اینکه اتحادیه هم زیر نظر صمت است اگر حرفی بزنند به آنها می گویند تو کار نداشته باش. زمان انتخاب اعضای هیئت مدیره اتحادیه به آقای فرزانه گفتم مشکل ما این است، نمایشگاه را به جای اینکه چهاربار در سال برگزار شود بکنید دو بار، یک بارش هم حذف نشد آقای فرزانه هم نتوانست کاری کند، متن پیام هایی که برایشان فرستادم هنوز موجود است، حتی پاسخ آنها را هم نداد. البته می دانم ایشان هم تلاش کردند ولی به بن بست خورده اند چون موضوع سود بردن یک عده مشخص از نمایشگاه است. حاضرم از طرف خودم با هم صنفی هایم صحبت کنم تا هر کس در هر جایی که هست همان پولی را که نمایشگاه به آنها می دهد ما بدهیم تا مشکل آنها حل شود تا ما هم بتوانیم کار کنیم و اعصابمان به هم نریزد، نجاران و تولید کنندگان ما بتوانند به کارشان ادامه دهند. باید مسئولین قبول کنند مسئله نمایشگاه تولید نیست، تولید کننده تهرانی هم این وسط کاره ای نیست، فقط دلال سود می کند.
برای من قابل قبول نیست مشهد با پنج میلیون جمعیت سالانه فقط یک نمایشگاه مبل دارد برای همین است که همه مشتاق هستند آنجا باشند، چرا سالانه یکبار است؟ چون خیابان شاندیز مشهد همه صنف مبل و کارگاه مبل است، اجازه نمی دهند بیش از این نمایشگاه برگزار شود ولی در شهر ما رسیدگی وجود ندارد.
فروش شما با وجود نمایشگاه چقدر تغییر کرده؟
ما مشتری خودمان را داریم ولی واقعا کار کردن خیلی سخت است. فقط امروز بحث کارآفرینی است که چند نفر اینجا در حال کار هستند و تلاش داریم به خاطر آنها به فعالیت ادامه دهیم ولی حقیقتا امروز ما در فکر جمع کردن هستیم نه توسعه کار.
به عنوان آخرین سوال، نظر شما درباره نمایشگاه ایده آل مبل در شهر تبریز چیست؟
بهترین حالت نمایشگاه بین المللی این است که کار را بیاورد به دید ما بگذارد تا ما فعالان صنف از کیفیت و مدل ها با خبر بشویم، اگر فروش یا اعطای نمایندگی مطرح است باید برای فعالان صنف انجام شود. اگر نمی شود و مباحث سود مطرح است می تواند نمایشگاه مبل در سال یک الی دو بار برگزار شود.
اینکه چهاربار با عناوین مختلف بخواهند مبل در نمایشگاه عرضه کنند واقعا انصاف نیست. تبریز پیشه وران خیلی خوبی دارد که در برابر هم صنفی های تهرانی بسیار بالاترند ولی نمی توانند امرار معاش کنند.
انتهای پیام
به اینستاگرام، تلگرام، ایتا و روبیکای واژه بپیوندید.